To chyba najgorsze świeta jakie w życiu przeżyłam. Zapowiadało sie od rana dosyć sympatycznie, humorek dopisywał. Po południu jechałam do Bulina dopuścić mojego ogra do klaczy. I już powstał tam pierwszy zgrzyt, nie bede opisywać szczegółów. Wróciłam dosyć późno po 8 wieczorkiem. Jak to zawsze w wielka sobote sprząta sie ostateczne brudy i gotuje potrawy. Pomaganie zajeło mi pare godzin. Jak tylko położyłam głowe na poduszcze to od razu zasnełam. O 12 w nocy dzwoni telefon. Stajnia sie pali. Pożar jest tak wielki że widać go z paru kilometrów. Nie czekając wsiadłam do samochodu i rura. 20 km pokonał w pare minut. Na miejscu były juz jednostki strażaków z dwóch miast. Trzecia miała dojechać. Dach stajni juz był zawalony ...wszystko było w płomieniach, od strażaków nie mogłam sie dowiedzieć czy konie wypuścili. W końcu dorwałam stajennego, kkonie wypuścili ...ale strop juz sie zawalał i konie bały sie wychodzić, panował jeden wielki zamet... koło 2.00 strażacy powoli wygrywali z ogniem. Mojego ogra znalazłam gdzieś na łące jak robił zamet z innymi końmi, z trudem złapałam go i przeprowadziłam do innej stajni. Po 2.00 pojechałam do domu. Rano koło 8.00 strażacy jeszcze dogaszali to co zostało ze stajni i burzyli ściany które groźiły zawaleniem. Spaliło sie wszystko siano słoma owies cały sprzet oraz boksy koni. Zabrałam dzisiaj konia do domu, dopiero co wróciłam.... miałam zarobić sobie na kryciu klaczy a wyszło na to że nie mam nic i jeszcze jestem jakiś 1000 do tyłu (tyle kosztował mój sprzet który spłonol)
nigdy wiecej....